Çelişkilerle dolu bu yaşamda, ne yaparsak yapalım,

kim olursak olalım,

nihayetinde yok olacak bir bedenin mahkûmu olmak,

yaşamın anlamını bulmak, içsel döngünde ''ben''e ulaşmak,

o ''ben''i insan etmek zor zanaattır..

"Ben" sonsuzluktur..Yani evrendir.

Gerçek nedir ? Gerçek varlığın tekliğidir.

Kainatın bütünlüğüdür teklik ve insan bu tekliğin bir parçası.. 

İnsan doğası, doğadan bağımsız değildir. Hayatın bir anlamı vardır.

Anlamı arayan da insandır.. Anlam katan da, anlamsız kılan da insandır.

''Ben'' kimdir?‘’Ben’’i genler mi belirler, çevre mi? Bence her ikisi.. 

Biri içsel döngü ki bu ''yaşam''dır. 

Sevgi, aşk, onur, bilgi, fedakârlık, güzellik, dayanışma, üstüne içinde bir yaşam kurmak kendine katacağın anlamdır..

Diğeri dışsal döngü ki bu ''hayat''tır, kainattır.

Hayvanların, bitkilerin, toprağın, suyun, havanın, ağaçların, dağların, okyanusların, ırmakların, yıldızların, güneşin, çiçeklerin, kuşların varlığına eşitlemektir içsel 'ben'liği. 

‘’Ben’’, bedenimizin sınırlarında mı sonlanır? Hayır.

Nefesinizi tutun 3 dakikadan sonrası beden ölümüdür..

İçimize çektiğimiz havayı da, kalbimiz kadar, ellerimiz kadar ‘’ben’’ olarak kabul etmemiz gerekir..

Bitkiler olmasa soluduğumuz hava üretilebilir mi?. 

Bitkiler de, ‘’ben’’imizin parçaları değil mi?

‘’Ben,’’ tüm bu kainatın varoluşunun tamamından ayrı ve bağımsız bir olgu olarak tanımlanabilir mi? 

İnsanı ruh ve beden olarak inceleyelim.

Kainat ve dünya ile karşılaştıralım.

Beden olarak baktığımızda doğanın tüm özelliklerinden bağımsız değil. 

Dünyanın u i su ile kaplı.(denizler-okyonuslar-nehirler)

İnsan vücudunun da u i su gerisi et-kemik-yağ. ( yeni doğan bebekte bile...